Adaptieve uitdaging
Kenmerken van adaptieve uitdagingen:
-
1.Er is geen eenduidige definitie voor een adaptieve uitdaging. Welke informatie nodig is om de uitdaging te doorgronden is afhankelijk van de ideeën over de oplossingsrichting.
-
2.Adaptieve uitdagingen stoppen nooit. De situatie kan altijd verder verbeterd worden.
-
3.Oplossingen voor adaptieve uitdagingen zijn niet juist of fout, ze zijn goed of slecht. Meestal hebben verschillende partijen verschillende ideeën over de oplossingsrichting, afhankelijk van hun persoonlijke overtuigingen of belangen.
-
4.Er is geen ultieme test voor de oplossing voor een adaptieve uitdaging. Iedere oplossing zal na implementatie een golf van effecten teweeg brengen gedurende een lange tijdsperiode.
-
5.Iedere oplossing die is geïmplementeerd voor een adaptieve uitdaging heeft gevolgen; de oplossing laat sporen na die niet ongedaan gemaakt kunnen worden.
-
6.Er is geen afgebakende set van oplossingen voor adaptieve uitdagingen - ieder idee kan een mogelijke oplossingsrichting zijn.
-
7.Iedere adaptieve uitdaging is uniek. Kunst is om niet te vroeg met oplossingen te komen en open te staan voor verschillende perspectieven.
-
8.Iedere adaptieve uitdaging is ook het symptoom van een ander probleem. Op het moment dat het adaptieve uitdaging lijkt opgelost, blijkt er een andere uitdaging aan ten grondslag te liggen.
-
9.De discrepantie tussen de actuele en de gewenste situatie die een adaptieve uitdaging kenmerkt kan verklaard worden op vele manieren. De keuze voor de verklaring bepaalt de aard van de oplossingsrichting.
-
10.Er is geen tweede kans - iedere actie voor een oplossingsrichting heeft gevolgen.
Om een adaptieve uitdaging aan te pakken, moeten mensen afstand nemen van hun oude werkwijze, patronen, overtuigingen en wereldbeelden en door een periode van aanpassing heen. Dat kan oncomfortabel voelen en is daarom niet altijd makkelijk, met als gevolg pijn en weerstand; het kost moeite om het oude los te laten en een onzekere toekomst tegemoet te gaan. Daarom worden initiators, leiders en begeleiders niet altijd toegejuicht. Integendeel: adaptief leiderschap is een moeilijk, soms eenzaam en gevaarlijk beroep.
Veel mensen die een organisatie leiden werken daarom vaak liever niet aan adaptieve uitdagingen, ze steken liever niet boven het maaiveld uit en kiezen voor korte termijn acties of doen alsof er niets aan de hand is. Dit is namelijk minder pijnlijk en ingewikkeld dan mensen confronteren met de noodzaak om te veranderen en met de stress om zelf te veranderen, niet zomaar een beetje, maar adaptief veranderen.